انتصاب‌های دولت رئیسی همواره محل بحث بوده است. از وزرای حاشیه برانگیز تا سفرایی بدون سابقه در وزارت خارجه که می‌توانند نتایج اسفباری نیز برای روابط خارجی ایران داشته باشند. سمت‌های اهدا شده توسط دولت به این افراد نیز سطوح بالایی دارند که نیازمند تخصص لازم است اما به واقع مشخص نیست این چهره‌ها بر اساس کدام معیار و پروتکل به سمت وزیر و سفیر انتخاب شده اند. 

جلال ساداتیان، دیپلمات بازنشسته، در آغاز درباره انتصاب‌های دولت بدون درنظر گرفتن تخصص افراد با توجه به انتصاب سفیر ایران در فنلاند به «انتخاب» گفت: اکثریت انتصاب های دولت رئیسی را ببینید، سپس راحت‌تر می‌توانید درباره این شخص قضاوت کنید. دولت رئیسی به سرعت در حال تعویض سفرا و دیپلمات‌هاست اما سوابق این افراد مشخص نیست. سال‌هاست که افراد مختلفی از دانشکده وزارت‌خارجه فارغ‌التحصیل می‌شوند اما چقدر از آن‌ها استفاده شده است؟ آیا همه‌ی انتصاب‌های دولت درست بوده است؟ الان وزرا و نماینده‌های مجلس را ببینید، اکثریت این افراد در قواره این سمت‌ها هستند؟

وی در ادامه درباره تجربیات خود افزود: من سال ۶۱ از طرف وزارت خارجه به سفارتخانه رفتم، افرادیکه آنجا سفارت را اداره می‌کردند نیز اختلافات بسیار داشتند و وضعیت بهم ریخته بود. سال های اول انقلاب خیلی بر مبنای تخصص کار‌ها پیش نمی‌رفت. اما چهل سال از آن دوران گذشته است! آیا هنوز هم با همان معیار به سمت‌ها نگاه می‌کنند؟ ضمن اینکه من فوق لیسانس علوم سیاسی و دکترای مدیریت استراتژیک را به پایان رساندم و به کاری که انجام می‌دادم مربوط بود.

ساداتیان در پایان درباره پروتکل فنی انتخاب سفیر گفت: قاعدتا باید یک پروتکل برای انتخاب سفیر وجود داشته باشد. سفیر باید تاریخ و فن مصاحبه و گفتگو بداند، کسی که برای سمت سفیر انتخاب می‌شود، باید جغرافی و زبان بداند و منطقه ای که در آن منصوب شده را به خوبی بشناسد. شاید زبان برخی مناطق مانند چین سخت باشد و مترجم همراه خود ببرد اما به طور کلی باید از آن منطقه شناخت داشته باشد. من کاری به شخص ندارم اما ظرف و مظروف برای سفیر شدن باید با هم بخواهند. اگر یک فرد در جایی منصوب می‌شود، باید زمینه‌های مشترک اقتصادی، امنیتی، سیاسی و فرهنگی ایران و آن کشور را بداند. شما الان نگاه کنید چند درصد سفرا واجد چنین شرایطی هستند؟

انتهای پیام