ایسنا: نماینده روسیه در سازمان‌های بین‌المللی واقع در وین، رقیق‌سازی اورانیوم در خاک ایران را «گزینه‌ای مناسب» توصیف کرد.

میخائیل اولیانوف، نماینده روسیه در سازمان‌های بین‌المللی واقع در وین روز پنجشنبه در گفت‌وگو با خبرگزاری ریانووستی عنوان کرد: در اصل، رقیق‌سازی اورانیوم ایران در خاک ایران یک گزینه کاملا عملی است. اما باز هم این امر نیاز به رضایت هر دو طرف دارد.

این نماینده روسی با اشاره به اقدامات متناقض طرف آمریکایی گفت: برای من قضاوت در مورد اینکه این احتمال چقدر به‌طور کامل در تفاهم‌نامه اسلام‌آباد بررسی شده، دشوار است، زیرا به هر حال طرف آمریکایی با درخواست ۶۷۲ میلیون دلار اضافی که قرار است برای انتقال مواد هسته‌ای از ایران به ایالات متحده هزینه شود، به کنگره مراجعه کرده است. این دو کاملاً با هم جور در نمی‌آیند و احتمالا در طول مذاکرات در این مورد شفاف‌سازی خواهد شد.

اولیانوف ضمن گمانه‌زنی نسبت به اینکه بازرسی‌های آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در ایران دیر یا زود از سر گرفته خواهد شد، گفت: این لزوماً پس از دستیابی به توافق در مورد ذخایر اورانیوم غنی‌شده اتفاق نخواهد افتاد. کاملا محتمل است که ایرانی‌ها بخواهند این موضوع را در کنار سایر جنبه‌های توافق نهایی که تهران و واشنگتن طی دو ماه آینده روی آن کار خواهند کرد، بررسی کنند. اما تکرار می‌کنم، دیر یا زود، این بازرسی‌ها باید از سر گرفته شوند، با فرض اینکه دیپلماسی منجر به نتیجه موفقیت‌آمیزی شود.

او سپس افزود: فکر نمی‌کنم بتوانیم انتظار داشته باشیم که بازرسان آژانس به این زودی‌ها در ایران حضور پیدا کنند. ممکن است از برخی تأسیسات مانند نیروگاه هسته‌ای بوشهر که در حملات آمریکایی-اسرائیلی آسیب ندیده‌اند، بازدیدهایی انجام شود. اما به این زودی‌ها حضور کامل وجود نخواهد داشت.

لازم به ذکر است، اسماعیل بقائی، سخنگوی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران پیشتر گفت: برنامه‌ای برای بازرسی آژانس از تاسیسات آسیب دیده در جریان تجاوزات نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی نداریم و اساساً در این زمینه شیوه نامه‌ای وجود ندارد.

میخائیل اولیانوف با بیان اینکه توافق بین ایران و ایالات متحده ظرف شش ماه امکان‌پذیر است، گفت: طرفین برای خود ضرب‌الاجل تعیین کرده‌اند؛ دو ماه با امکان تمدید. در واقع ممکن است رسیدن به ضرب‌الاجل در دو ماه دشوار باشد. اما من فکر می‌کنم شش ماه کاملاً امکان‌پذیر است. حتی می‌تواند سریع‌تر هم باشد. همه چیز به این بستگی دارد که آیا هر دو طرف مایل به دستیابی به سازش‌های معقول هستند یا خیر.