الجزیره فاش کرده است که صداها و اسنادی که به دست آورده، نشان‌دهنده تلاش‌هایی است که از سوی چهره‌های برجسته در حکومت رئیس‌جمهور مخلوع سوریه، بشار اسد، برای سازمان‌دهی مجدد صفوف خود و آغاز تحرک مسلحانه در منطقه ساحلی سوریه هدایت می‌شود؛ اقدامی با هدف بازآرایی صحنه نظامی علیه دولت کنونی سوریه.

به گزارش انتخاب، بر اساس این صداها – که در چارچوب برنامه «المتحری» پخش خواهد شد – حامی اصلی تحرکات سهیل الحسن، فرمانده پیشین نیروهای ویژه در نظام مخلوع اسد، رامی مخلوف، تاجر و پسرخاله بشار اسد است.

اسناد نقش محوری هر دو، سهیل الحسن و سرتیپ پیشین غیاث دلا، را در این تحرکات نشان می‌دهد؛ تحرکاتی که شامل گفت‌وگوهایی درباره سامان‌دهی عملیات‌های نظامی و فعال‌سازی هسته‌های وفادار به نظام سابق بوده است.

اطلاعاتی که الجزیره به دست آورده، حاکی از آن است که این صداها و اسناد توسط فردی افشا شده که توانسته با نفوذ به تلفن‌های گروهی از افسران حکومت اسد، به آن‌ها دسترسی پیدا کند؛ او با جا زدن خود به‌عنوان یک افسر دستگاه اطلاعاتی موساد اسرائیل، موفق شده به مکالمات و ضبط‌های حساسی درباره طرح‌ها و تحرکات نظامی دست یابد.

الجزیره به بیش از ۷۴ ساعت فایل صوتی و همچنین بیش از ۶۰۰ سند دست یافته است که جزئیات دقیقی از تلاش‌های بقایای حکومت سابق برای سازمان‌دهی مجدد و هماهنگی نقش‌ها میان شخصیت‌های برجسته نظامی و امنیتی که پیش‌تر مناصب کلیدی در ساختار نظام داشتند، را آشکار می‌کند.

این صداها شامل تمجید صریح سهیل الحسن از عملیات‌های اسرائیل در نوار غزه است و همچنین تلاش او برای متقاعد کردن فردی که گمان می‌کرد افسر اسرائیلی است، به ارائه حمایت از تحرکاتش در داخل سوریه را نشان می‌دهد.

این داده‌ها به تلاش‌هایی برای گشودن کانال‌های خارجی اشاره دارد؛ در چارچوب جست‌وجو برای کسب پوشش یا حمایت از تحرکات نظامی احتمالی.

اسناد توضیح می‌دهد که این طرح‌ها صرفاً به بحث‌های نظری محدود نبوده، بلکه شامل تدارک عملیات‌های نظامی با هدف بی‌ثبات‌سازی بوده است؛ با تمرکز ویژه بر منطقه ساحلی که به‌طور سنتی پایگاه شماری از فرماندهان و افسران مرتبط با نظام سابق به شمار می‌رود.

هفته گذشته، یک تحقیق گسترده روزنامه نیویورک تایمز نشان داد که ژنرال‌های سابق حکومت اسد از تبعیدگاه‌های خود در روسیه و لبنان در حال برنامه‌ریزی برای یک شورش مسلحانه هستند.

این روزنامه آمریکایی فاش کرد که سقوط حکومت اسد به نفوذ نخبگان نظامی و امنیتی آن پایان نداده، بلکه برخی از آن‌ها را واداشته است از تبعید به سازمان‌دهی مجدد صفوف خود بپردازند؛ در تلاشی برای بی‌ثبات کردن دولت جدید سوریه و شاید حتی جدا کردن مناطق نفوذی در داخل کشور.